Vorig jaar op 22 oktober werd de zesde Waterconferentie gehouden, onder de titel "een kern van water". 200 vertegenwoordigers van gemeenten, toeristische organisaties, waterschappen en historische verenigingen kwamen in de Sint Janskerk in Gouda. Met als centrale vraag: hoe kunnen waterprojecten een bijdrage leveren aan gebiedsontwikkeling?

Onlangs heb ik het boekje "Een kern van water" gekocht. Als je al twijfelde aan de potentie van het terugbrengen van water voor Gouda, dan trekt dit boekje je over de streep. Ik had mijn laarzen en schop al gepakt om het Nonnenwater en de Verloren Kost eigenhandig open te gaan graven!

Waarom omarmen gemeente, waterschap en andere overheden dit niet? Waarom is het herstel van de gracht van het Nonnenwater en de Verloren Kost juist uit de plannen van het Bolwerk zijn geschreven, in plaats van met enthousiasme uitgevoerd? Tuurlijk, genoeg beren op de weg: geen geld, veel risico's, kabels in de weg, etc etc.
Dit boekje geeft juist aan dat je je blik moet verruimen. En in plaats van een focus op de financiële kosten vooral naar de (jaarlijkse) maatschappelijke baten moet kijken. De maatschappelijke terugverdiendtijd voor deze 2 grachtjes is 14 jaar. Menig investering in de openbare ruimte heeft langer nodig om zich terug te verdienen!

Een essentiële 'bijzin' krijgt nog wat weinig aandacht in het boekje: "... mits uiteraard de kansen, die met het terugbrengen van de grachten ontstaan, door lokale ondernemers worden opgepakt.".
Ik ga hier, o.a. tijdens het debat van de Kamer van Koophandel op 8 februari, een lans voor breken. Hoe kan Gouda, met behulp van de Goudse ondernemer, het water en het geld meer laten stromen door het hart van de stad?
Denk bijvoorbeeld aan watergerichte horeca, betere voorzieningen voor de recreatievaart en herstel van de verbinding met de IJssel (inclusief het schuren van de grachten). Zo zijn er nog meer mogelijkheden waar ondernemers, burgers en overheid, als ze samenwerken, van deze stad de parel van het Groene Hart kunnen maken!

Ongeveer 3 weken ben ik nu teamleider op een VMBO-school in Rotterdam-Zuid. Ik was er al begeleider van een onderwijsvernieuwing gericht op talentontwikkeling bij de leerlingen. Tussen kerst en nieuwjaar vroeg de directeur mij tijdelijk het gat op te vangen dat de vertrekkende teamleider achterliet.

Leuk, maar ook pittig. Op de school, een zogenoemde 'zwarte school',  is na een aantal fusies jarenlang geen onderhoud gepleegd. Niet aan de gebouwen, waardoor het tot voor kort een vervallen en mistroostige leer- en werkomgeving was. Maar nog erger: ook niet aan de organisatie en aan de mensen.

Sinds ±2 jaar wordt er weer geïnvesteerd in mensen & materialen. En dat begint zich langzaam terug te verdienen. Persoonlijke ontwikkeling, onderwijskundige vernieuwing door de docenten zelf en investeringen in het gebouw werpen hun vruchten af. Afgelopen week is er voor de leerlingen nieuw meubilair gekomen. En in plaats van dat iedereen zich op zijn of haar eigen eilandje terugtrok, werd gezamenlijk de handen uit de mouwen gestoken. Sjouwen, opruimen en gauw even het lokaal een verfje geven.

Onderwijs en onderwijsprofessional zijn is mooi, maar de glans moet af en toe wel opgepoetst worden!

Vandaar dat het mooi is dat er in Gouda, ondanks de komende bezuinigingen, het nieuwbouwplan voor Goudse scholen veilig is gesteld. Zodat met dezelfde middelen nog beter aan de behoeftes voor nieuwbouw tegemoet gekomen wordt, door andere/kortere verhuisketens en dubbelgebruik van ruimtes.

De periode rond kerst en oud & nieuw is, behalve voor de family, ook een heerlijk moment om weer eens lekker 'bij te lezen'. Gedurende het najaar verzamel ik diverse magazines of artikelen waarvan ik denk: voor onder de kerstboom. Zo ook dit jaar.

Behalve een stapel 'vakliteratuur', lag ook de nieuwste Ode op me te wachten. Een bloemlezing over 25 intelligente optimisten, die afgelopen jaar/jaren daadwerkelijk verschil hebben gemaakt. Wereldverbeteraar klinkt groots en meeslepend, maar bijvoorbeeld Thomas van Slobbe bewijst dat dit ook letterlijk heel 'down to earth' kan & moet zijn. Hij maakt zich hard voor het terug brengen van de natuur midden in de samenleving. En doet dat bijvoorbeeld voor en vooral met de jeugd zelf.

Wat mij betreft beginnen we daar in het Raoul Wallenbergplantsoen mee: een perfecte locatie voor een 'natuurspeelplek', letterlijk midden in de Goudse samenleving! Wethouder Keulen heeft bij het afblazen van het Cultuurhuis toegezegd dat er financiële middelen zouden zijn om van dit wat vergeten plekje in de binnenstad op te knappen. Wie helpt er mee om hier een concreet plan voor te bedenken?

Onder deze noemer heb ik mij in 2009 vlak voor de zomer in de gemeenteraad boos gemaakt, via een gesproken column.

Boos, omdat ik, en met mij vele andere betrokken burgers, nog te vaak het gevoel had strijd te moeten leveren om kennis en ervaring die ik rondom de (binnen)stad heb minimaal gehoord en liefst ook nog gebruikt te zien worden. Terwijl de gemeente al jaren lang actieve wijkaanpak en betrokkenheid bij burgers & ondernemers promoot en zelfs financieert.

In de gemeenteraad, omdat dat in mijn ogen HET gremium is dat deze betrokkenheid van burgers dient:
- te stimuleren (door goed te luisteren en iets met de input te doen, als volksvertegenwoordigers);
- te faciliteren (door kaders te stellen);
- te bewaken (door college, en via hen de ambtelijke organisatie, te controleren).

Ondanks de vele blikken van (h)erkenning, van zowel raadsleden als de publieke tribune, was de reactie lauw: "We moeten de werkgroep 'werkwijze raad' misschien weer eens bij elkaar roepen.". En, in de wandelgangen: "Als je het zo goed weet, waarom doe je het zelf dan niet?".

Tja, zo'n uitdaging kon ik dus niet weerstaan.....vandaar dat ik mij voor GroenLinks verkiesbaar heb gesteld voor de raadsverkiezingen van 3 maart 2010. En vandaar dat ik mij, onder andere via dit blog, actief in de discussie over het Goudse wel en wee zal gaan mengen. Vanuit een positieve, resultaat- & oplossingsgerichte grondhouding, want doemdenkers zijn er al genoeg.

Dinsdag 8 december was het zover: de ALV van GroenLinks over de kandidatenlijst. Nadat 2 weken eerder met algemene stemmen het verkiezingsprogramma was vastgesteld, kon nu gestemd worden op de lijst die dit programma mag gaan promoten en realiseren.
Na het optrekken van de rook van de diverse stemrondes, was het definitief: een 4e plaats. Dus op naar de campagne om die 4e raadszetel voor GroenLinks binnen te halen!